نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣٧

خطبهء 237 از خطبه‌هاى آن حضرت ( در اينكه انسان تا زنده است بايستى فرصت عبادت و بندگى را از دست ندهد )

اين همان فرديست كار مرد دور انديش كرد * يا بتعبيرى دهان بندى بنفس خويش كرد

با طريقى كه زمام ، اندر كف است و اختيار * رهنمون گردد بنفس خويش سوى كردگار

از معاصى و مناهى باز دارد نفس را * راه تقواى الهى بر گشايد نفس را

هر كه بر نفس بدانديشش لجام « 1 » انداخته * ( ناهيا ) در هر دو عالم دل بكام انداخته

پايان خطبهء 237


( 1 ) دهان بند