نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣٧
خطبهء 237 از خطبههاى آن حضرت ( در اينكه انسان تا زنده است بايستى فرصت عبادت و بندگى را از دست ندهد )
اين همان فرديست كار مرد دور انديش كرد * يا بتعبيرى دهان بندى بنفس خويش كرد
با طريقى كه زمام ، اندر كف است و اختيار * رهنمون گردد بنفس خويش سوى كردگار
از معاصى و مناهى باز دارد نفس را * راه تقواى الهى بر گشايد نفس را
هر كه بر نفس بدانديشش لجام « 1 » انداخته * ( ناهيا ) در هر دو عالم دل بكام انداخته
پايان خطبهء 237
( 1 ) دهان بند