نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣٠

خطبهء 234 ( خطبهء قاصعه )

( باز هم بهانه تراشى روى كار است )

( 68 ) صحّت انجام آن بر قوم چون شد آشكار * از تكبّر اين چنين گفتند روى اختيار

امر كن نصفى از آن پيش تو باشد برقرار * نصف ديگر در مكان خود بماند پايدار

امر بر آن گشت از درج « 1 » دهانش بر درخت * تا كه آمد خاضعانه محضر آن نيكبخت

پس ز روى كفر و استهزاء چنين گفتند زود * امر كن تا باز گردد روى آن نصفى كه بود

امر كردش تا به روى نصف اوّل بازگشت * ( از چنين اعجاز بر من كشف صدها راز گشت )

( 69 ) بهر حضرت اين چنين گفتم ، قبال هيلله « 2 » * اوّلين مؤمن مرا بشناس در اين مسئله

اوّلين شاهد به آنم كه درخت بىزبان * جابجا كردش به امر كردگار مهربان

صدق اين اعجاز و يزدانى برايم باور است * ليك آنها جملگى گفتند اين جادوگر است

اى عجب جادوگرى كه هوشيار و زيرك است * ( بر ارادات و امورش قاهرانه املك « 3 » است

كافران ايماء « 4 » به من گفتند او را اين سخن * غير از اينت كو ترا داند نبى و مؤتمن ؟

( و لا يخافون لومة لائم از سرزنش ملامت كننده نمىترسند ) « 5 »

( 70 ) من از آن قومم كه هرگز در گذشت روزگار * در دل ايشان مباد از لوم لائم « 6 » احتذار « 7 »

چهرهء ايشان بصدق و راستى پيراسته * قول‌شان با درّ نطق شاهدان آراسته

فرقهء شب زنده دارانند و قوم رهنما * معتصم « 8 » بر حبل قرآنند و اسلام آشنا


( 1 ) صندوقچه ( 2 ) لا إله الّا اللّه گفتن ( 3 ) مالك‌ترين ( 4 ) اشاره ( 5 ) سورهء مائده آيهء 60 ( 6 ) ملامت كننده ( 7 ) بر حذر بودن التّه در زبان عرب ( 8 ) چنگ زننده