نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٢٩

خطبهء 234 ( خطبهء قاصعه )

( 65 ) گفت پيغمبر به آن قوم طريقت واژگون * پس چه باشد آنچه مىخواهيد ام ( ما تسألون )

پس چنين گفتند او را آن دنائت پيشه‌ها * اين شجر را گو بيايد با تمام ريشه‌ها

گفت بر انجام آن يزدان سبحان قادر است * گر بجاى آوردتان هستيد آيا حق پرست ؟

( عظيم‌ترين معجزه در تاريخ اسلام از رسول گرامى و و الا مقام ( ص ) )

( 66 ) جملگى گفتند آرى گفت اكنون بر شما * مىنمايم آنچه خواهيد آشكارا بر ملا

در قبول امّا نمىباشد شما را هيچ گاه * ( چونكه در بين شما هستند قومى اهل چاه )

( قصد مولى مرتضى از چاه باشد چاه بدر * مؤمنين را داده شد در غزوهء آن شرح صدر )

( عدّه‌اى را كه بچاه انداختند از اشقيا * عتبه و شيبه ، دو فرزند ربيعه هاكذا )

( چند ديگر ، بن اميّه يا ابو جهل ، هم وليد * سرشناسانى از آن قوم زبون و بس پليد )

همچنان در بين‌تان هستند قومى چند رنگ * جمع مىدارند از احزاب ، نيرو بهر جنگ

( جمله از اين چند رويان جز ابو سفيان كه بود ؟ * سهل ، ابن عمرو بود و عمرو ، ابن عبدود )

رو بسوى آن درخت آورد و فرمود اين سخن * كنده شو از جايگاه خويش و باز آ پيش من

آن زمانكه آمد امر كنده شو بر آن درخت * پس شتابانه تكان خورد از زمين و جاى سخت

( فروتنى درخت در پيش پيمبر گرامى اسلام ( ص ) )

( 67 ) پس قسم باشد بذات ربّ يوم التّناد « 1 » * با كمال امتنان ، پيش پيمبر ايستاد

با صدائى چون صداى جمع و فوج طائران * وانگهى كه قصد پروازند با هم پر زنان

شاخه‌هاى خويش را انداخت همچون سايه‌بان * بر سر آن حضرت و بر شانهء من همچنان

من كه با او بودم و در پيش روى او امين * همرهش بودم در اين امر مبارك در يمين


( 1 ) از نامهاى قيامت