نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٢٤

خطبهء 234 ( خطبهء قاصعه )

صبح عزّت سويشان باب تنعّم باز كرد * مرغ نعمت ، رويشان صوت ترنّم ، ساز كرد

زندگى مىزد بگرمى سوى ايشان نوشخند * تحت الطاف زعيم هوشمند و زرومند

كارها آسان شد و سلطان قاهر روى كار * يعنى اسلام عزيز و عالم آرا بر قرار

يافتند از حيث عزّت جايگاهى بس بلند * جملگى در سايهء سلطان غالب ارجمند

( 50 ) تا ملوك اين زمين گشتند و حاكم بر جهان * ( بهره‌ور بودند از امكان و قدرت آنزمان )

از كسانى كه به اين ملّت تسلّط داشتند * زهر چشم از چشم و استيلاء ز جان برداشتند

( 51 ) حكمران گشتند بر آنان كه قبلا بهرشان * جمله بالا دست بودند و رئيس و حكمران

ديگر از دشمن بدين ملّت نمىشد تيغ و چنگ * قدرت ايشان نمايان گشت اندر صلح و جنگ

الا قد نفضتم ايديكم من حبل الطّاعة . . . شما دستتانرا از ريسمان طاعت رهانيد .

( چهرهء بنى اسرائيل در آئينهء عبرت روزگار )

( 52 ) بعد از اين ارزانى نعمت ، ز سوى كردگار * ريسمان طاعت از هر سو بريديد آشكار

( طىّ آن عزّت كه از اسلام و ايمان يافتيد * بار ديگر بر عليه دين حق ، برتافتيد )

در حصاريكه شما را در پناهش داشته * با كلنگ جاهليّت رخنه‌ها برداشته

( باز ، آوريد رسم جاهلى را روى كار * رو كشيديد از امام ( ع ) خود عليه انتظار )

پس خدا بر امّتى كه عقد الفت بر نهاد * بر جبين و قلب ايشان مهر منّت بر نهاد

الفتى كه سايهء آن مر شما را آشكار * در كنارش بود حبل « 1 » دين و وحدت برقرار

نعمت الفت كه كس ، داناى ارج آن نبود * كس نديدم در بهاى آن زبان و لب گشود

گوخر الفت زهر گوهر ثمين و بهتر است * ارزش اين گوهر از هر گوهر و زر ، برتر است

بعد از ايمان باز ، برگشتيد سوى انحطاط « 2 » * بهر اين اسلام نو داريد قصد التقاط « 3 »


( 1 ) ريسمان ( 2 ) قهقرا ( 3 ) برچيدن چيزى از رفتن