نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨١٣

خطبهء 234 ( خطبهء قاصعه )

( يا بدين معنى كه گر تشريف ايشان از خداست * از چه رو محصور فقرند و قرين نقص و كاست )

و لو اراد اللّه سبحانه لانبيائه حيث بعثهم ان يفتح لهم كنوز الذّهبان و معادن العقيان . . . اگر خدا مىخواست به پيغمبرانش وقت بر انگيختن معادن زر و كانهاى ناب را قرار دهد مىتوانست .

( 24 ) گر خدا مىخواست بر پيغمبرانش گنج زر * مكنت و سرمايه و گنجينه‌هائى از گهر

باغهاى سبز و خرّم راغهاى خوشخرام * فرشهاى خوش زمينه مرغهاى خوش پيام

آهوان دشت و صحرا ، طائران خوش سرود * همره ايشان ، بدست قدرت خود مىنمود

گر چنين مىكرد مىشد آزمايش نادرست * پيرو و فرمانروا ، محجور بودند از نخست

صحّت اخبار را ديگر نمىشد اعتبار * چهرهء زشت ستمكاران نمىبود آشكار

پيرو و فرمانروا از هم نمىشد منفصل * وحى منزل مىشد از بنيان صعيف و مضمحلّ

قابلين دعوت پيغمبران و مرسلين * باز مىماندند از اجر و ثواب مبتلين « 1 »

اجر نيكان ، اهل ايمان را نمىشد دسترس * بر نمىافتاد اندر دام كيفر ، بوالهوس

وانگهى اسماء ، مطابق با معانى هم نبود * ( حذف مىشد در حقيقتها طريق رهنمود )

( گر همى بود انبياء را مال و گنج و امتياز * سبزهء ايمان برون مىشد ز خاك حرص و آز )

( و امّا ناتوانان بسيار توان‌مند )

( 25 ) ليك در تصميم ، ايشان را توانا ساخته * ( بر علوم هر زمان آگاه و دانا ساخته )

گر چه كرده ناتوان در ديدگاه مردمان * در حقيقت بىنيازند از پناه مردمان

با قناعت آنچنان مأنوس و مقرون گشته‌اند * كز وجود خود نياز غير خود را كشته‌اند

فقر و بىچيزى كه از آن ديده‌ها آزرده‌اند * انبياء بر آن رفيقانند و سخت عادت كرده‌اند

ظاهر ايشان تهيدست و پريشان مىنمود * ليك در باطن غنى و بىنياز و كان جود


( 1 ) آزمايش شده‌گان