نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨١٢

خطبهء 234 ( خطبهء قاصعه )

( 22 ) پس خداوند اين عزيزان را به سختى آزمود * از مخافت وارهاند و بر سعادت ره گشود

كرد ايشان را به فقر و تنگدستى امتحان * از پى آن رهنمون گرديد سوى آرمان

پس كنونكه انبياء را اين چنين است آزمون * تكيه بر اولاد و ثروت را كنيد از دل برون

عامل مرضات يزدان نيست غير از اعتبار * همچنين انگيزهء خشمش نباشد جز ضرار « 1 »

( متن قرآن ، آيهء پنجاه و پنج مؤمنون « 2 » * فاخر مال و ولد را مىشمارد خلق دون )

( آنچه را از مال و فرزندان به ايشان داده‌ايم * آزمايش مىكنيم و نى به احسان داده‌ايم )

( خداوند خود ستايان را با پارسايان مىآزمايد )

( 23 ) هر زمان از جانب يزدان ، عباد خودستا * آزمايش مىشود با بندگان پارسا « 3 »

يا بتعبيرى دگر در چشم آنها اولياء * ناتوانانند و بىمقدار و پست و كم بها

« قضّيهء وارد شدن حضرت موسى و برادرش هارون به فرعون »

آنزمانكه وارد آمد ابن عمران با اخى * طبق فرمان ، جانب فرعون نادان با اخى

جامهء پشمى بتن ، در دست عصا و چوبدست * در بقاء ملك او ( تسليم و ايمان ) شرط بست

پيروان را گفت فرعون ، واشگفتا زين دو تن * شرط مىبندند با من در دوام ملك من

حال آنكه در معيشت اين دو مرد بينوا * چهره‌اى دارند با فقر و فلاكت آشنا

تا كه فرعون ديد از حقّ و كرامت ، منظره * اين بگفتا بهر ايشان از طريق مسخره

پس چرا در دست ايشان نيست زرّين دستبند * از نشان مهتران و پادشاهان طوق بند

اين سخاز اين نظر گفتا كه جمع سيم و زر * در نظر از پشم نيكوتر نمود و معتبر


( 1 ) ضرر رساندن ( 2 ) أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ . ( 3 ) مؤمن يا معتمد