نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٠٥

خطبهء 234 ( خطبهء قاصعه )

( خدا را با وجود رحم بىنهايت و رأفت بىغايت غضبى هم در قفاست )

( 7 ) حكم يزدان روى صدق است و عدالت هر زمان * بر همه مخلوق عالم در زمين و آسمان

بين او و هيچ كس نرمى نباشد مستقر * روى آنچه دست حكمت ، منع « 1 » دارد در نظر

فاحذروا - عباد اللّه . . . پس اى بندگان خدا از وسوسه‌هاى شيطان بترسيد .

( 8 ) بر حذر بايد شدن ز ابليس دون و نابكار * چون شما را مىكند بر درد كبر خود دچار

باز ميدارد شما را از طريق ايزدى * منحرف سازد ز راه مستقيم احمدى ( ص )

جمع كرده پيروان را از سوار و از نظام * تا شما را باز دارد از نظام و انسجام

تير گمراهى به زه كرده شما را در كمان * پس شما هستيد در آماج تيرش بىامان

پس هدف كرده شما را از مكانى بس قريب * ماهرانه تير مىپاشد پياپى بىشكيب

سورهء حجر آيهء رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي « 2 » * كثرت كبر و عداوت را دليل روشنى

( اين چنين گفتا كه يارب زانچه كردى گمرهم * بر عباد تو جهان را زيب و زينت مىدهم )

( سهل مىسازم گناهان را به ايشان در زمين * تا بدين سان مىكشانم سوى عصيان ، اجمعين )

غيب‌گوئى كرده امّا نابدانسته نخست * بر اساس رجم « 3 » و از روى گمان نادرست

( اينكه شيطان گفت بندگان ترا گمراه مىكنم ، دروغ گو نيست با اينهمه اينقدر پيروان دارد )

( 9 ) ليك ابناى حميّت ، جاهلان نابكار * دعوى او را پذيرفتند و دادند اعتبار

پيروان نخوت و گردنكشان روزگار * وعدهء او را همه تصديق كردند آشكار


( 1 ) حرام ( 2 ) آيهء 39 ( 3 ) انداختن