نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩٨

خطبهء 233 در پرهيزگارى و احتراز از دلبستن به دنيا

آن زمانكه بندگانش در ضلالت ميلميد * بر روان و رويشان باد جهالت مىوزيد

همچو در دست تباهىها زمام اختيار * قفل گمراهى بدلها داشتندى برقرار

بندهء خود فخر عالم مصطفى را برگزيد ( ص ) * تا بدين سان بهر عالم روح تازه بر دميد

( 4 ) من شما را جمله بر تقوى وصيّت مىكنم * تحفهء خوبى به انسانها هديّت مىكنم

چونكه تقوا حقّ يزدان است قطعا بر شما * بندگى را هر زمان واجب نمايد بر خدا

بهر تقوى از خداى يارى بجوئيد اى انام * تا شما را نصرت و توفيق بخشد مستدام

در طريق قرب ، از تقوى بخواهيد همرهى * اين بود در دينتان شرط نجات و وارهى

چونكه تقوا در هجوم يأس و سختى مأمن است * در قيامت نيز ما را بر تمسّك دامن است

رهرو آن متفيض و مسلك « 1 » آن آشكار * عامل آن مستفيد و حافظ آن كردگار

حافظ چيزى اگر پروردگار ارحم است * موضع آن استوار و جايگاهش محكم است

( چهرهء زيباى تقوى را استتارى نيست بلكه بچهرهء انسان لبخند مىزند )

( 5 ) چهرهء روشن‌گر تقوا ، نگشته مستتر « 2 » * هر زمان بر امّت حال و گذشته جلوه‌گر

اجتماعات و امم « 3 » دارند بر او احتياج * بسكه خواهد كرد با هر اجتماعى احتجاج « 4 »

صبح فردا از همه آحاد ، پرسند از نعم * از كسى نعمت گرفته يا كه داده از كرم

آن زمان دانى كه نيكويان چه بسيار اندكند * در شمار و از صد يكى يا بلكه از صدها يكند

اين گروه ، از حيث تعداد و تعدّد كمترند * ليك از حيث عقيدت ، يا ديانت ، برترند

قلّت مذكور عباد متّقى و شاكرند * زين جهت شايستهء وصف خداى قادرند

( 6 ) پس شتاب آريد بر تقوا به چشم و گوشتان * سوى آن باشد هميشه اهتمام و كوشتان


( 1 ) راه ( 2 ) پوشيده ( 3 ) امّتها ( 4 ) حجّت آوردن