نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧٤

خطبهء 227 دربارهء بعضى از صفات خداوند متعال و مدح رسول اكرم ( ص )

گر چه آن رزق مقدّر در درون صخره است * يا درون سنگ خارا ، چونكه آن را بهره‌است

« اگر در خلقت يك مورچه و اجزاء آن تفكّر نمائيد در شگفتى فرو مىرويد )

( 14 ) گر كنى انديشه در حلق و گلو و ناى او * در دو چشم و گوش و بينى و ميان و پاى او

حس‌ّهاى پنجگانه يا جهاز تغذيه * يا هزاران رمز خلقت ، گشته در او تعبيه

در شگفت آئى از اين اسرار خلقت بىگمان * ناتوان‌تر مانى از وصف خداى مستعان

( 15 ) برتر از آنست ربّ العالمين ، سبحانه * آنكه ربّ آسمان است و زمين ، سبحانهء

آن خدائى كه بدان مور ضعيف و ناتوان * دارد استقلال و آزادى و قوّت يا توان

حال آنكه در همين خلقت مددكارى نداشت * طىّ فطرت مستشار « 1 » و ياور و يارى نداشت

( 16 ) گر شوى در غايت انديشه‌هايت غوطه‌ور * در تفكر طى كنى بعد مراحل سر به سر

در چنين جا گر نباشى بر دليلى متكى * مكتفى باش اينكه او باشد مسمّى بر يكى

روى اينكه آفرينش متكى بر حكمت است * جنب و جوش كلّ جانداران ز روى دقت است

لذا امام عليه السّلام در چنين مرحلهء حسّاس مىفرمايد . ( دقّت فرمائيد )

( 17 ) در خلايق نيست فرقى بر خداوند جليل * بين مور و موريانه يا عقاب و مار و فيل

زبر باشد چون سمندر « 2 » طرد باشد چون ملخ * گرم باشد همچو آتش سرد باشد همچو يخ

سخت باشد همچو صخره نرم باشد همچو پشم * جنس باشد همچو چينى عضو باشد همچو چشم

هكذا در خلقت ارض و سماء و ابر و ميغ * ( ليك مردم ناسپاسند اى دريغا اى دريغ )


( 1 ) طرف مشورت ( 2 ) جانورى كه در آتش نمىسوزد