نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦٦

خطبهء 223

خطبهء 223

خطبهء 223

از سخنان آنحضرت بعبد اللّه ابن زمعه يكى از اصحاب آن بزرگوار هنگامى كه در زمان خلافت آن حضرت پيش او آمده و مالى از بيت المال از او خواست

( مر ترا گر اندكى صبر و قناعت پيشه بود * شاخهء حرص و طمع از جان ، ز بيخ و ريشه بود )

( 1 ) ثروت حاضر نه از آن من است و نى تراست * بلكه محصول جهاد و كارزار و تيغ‌هاست

( مال آنان كه بميدان ، تيغ برّان برده‌اند * در فراق خانواده ، خاك ميدان خورده‌اند )

( حقّ آنان كه دليرانه بميدان رفته‌اند * در تموز « 1 » گرم ، در ميدان دعوا تفته‌اند )

گر ترا هم شركتى در جنگ و ميدان باشدى * مر ترا هم سهم و حظّى مثل ايشان باشدى

چيدهء دستان آنها طبق رأى داورى * لقمه‌اى هرگز نمىباشد بكام ديگرى

( ناهيا ) اين خطبه كوته كه مولى گفته است * بطن آن اعجوبه‌هائى از معانى خفته است

پايان خطبه 223


( 1 ) تابستان