نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦٤

خطبهء 221 در رابطه با پرهيزگارى و فريفته نشدن به دنيا

گردش ابدانشان در بين اهل آن جهان * آنچنان بينى كه در دنيا مقيمند ايمنان

( پارسايان در ميان بحر ، و مردم ساحلند * اين چنين گويند بر مردم كه ايشان غافلند )

موت تن را مىشمارند اهل دنيا معتبر * ليك موت دل به چشم انداز ايشان بىاثر

( حال آنكه تن مثال قالب است و چون قفس * قالب خالى چرا بىمحتوا و بىنفس ) ؟

پارسايان ( ناهيا ) فرزانگان عالمند * از گناه و غفلت دنيا پرستان در غمند

پايان خطبهء 221