نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥٩

خطبهء 219 فرمايش آنحضرت ( دربارهء عمر كه از راه توريه فرموده يعنى در ظاهر چنين مىنمايد كه او را ستوده است

خطبهء 219 فرمايش آنحضرت ( دربارهء عمر كه از راه توريه فرموده يعنى در ظاهر چنين مىنمايد كه او را ستوده است

خطبهء 219 فرمايش آنحضرت ( دربارهء عمر كه از راه توريه فرموده يعنى در ظاهر چنين مىنمايد كه او را ستوده است

در زبان مرتضى آنجا كه گشته تعبيه « 1 » * بر عمر اين گونه فرموده ز روى توريه « 2 »

( 1 ) از بلاد او نگهدارى نمايد كردگار * او كجى را راست كرد و راستى را برقرار

تا گروهى گفت بر آن مرد روى اجتباء « 3 » * كاو بگمراهان عصر خويش گشته رهنما

كرد بر بيمارى مردم علاج و بعد از آن * سنّت پيغمبرى را كرد بر پا همچنان

يا بدين معنى كه او علمى ز دانا برده است * يا كه تبليغات را تا پاى اجراء برده است

بر تباهى پشت كرد و بر معانى رو نهاد * اختناقى و فسادى در زمانش رخ نداد

( عمر ، در تباهى مانند عثمان ابن عفّان نبود )

( 2 ) كم عيوب و پاك جامه از ميان توده رفت * نىبسان ابن عفّان از ميان آلوده رفت

رمز و راز مسند و حسن خلافت نيك يافت * در زمانش اختلالى در خلافت ره نيافت

طاعت حق را ادا كرد و ز عصيان اجتناب * در ره امر خلافت كرد راهى انتخاب

( 3 ) رفت از دنيا و ليكن امّتى را در قبال * بر كشاند آخر به راه اختلاف و اختلال

آنچنان راهى كه گمراهش نيابد اهتداء * و آن كه يابد باورش را مىنيارد انتهاء

كردشان گم كرده راه و فرقه فرقه منشعب * هر يكى بيگانه از هم در عقيدت مضطرب

فرقه‌هاى مختلف در دين ختم الانبياء ( ص ) * از زمان و عهد ايشان سر كشيده ( ناهيا )

پايان خطبه 219


( 1 ) آراستن ( 2 ) پنهان كردن حقيقت ( 3 ) انتخاب