نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥٣

خطبهء 215 از سخنان آنحضرت در وصف خود كه از ظلم و تعدّى بر كنار است

تا بگيرم در عوض از چنگ مورى پوست جو * همچنين چيزى نباشد در صلاح من برو

باشد اين دنيايتان ادنى و كمتر نزد من * از يكى برگى كه آن باشد ملخ را در دهن

( 7 ) نيست لازم نعمت يك چند روزى بر على ( ع ) * لذّت دهر و ز دنيا دلفروزى بر على ( ع )

مىكنم از روى ايقان ، استعاذت بر خدا * از ركود دركها و خواب عقل رهنما

بارالها نفس ما را از مذلّت بازدار * جان ما را از گزند و قبح زلّت بازدار

استعانت مىكنم از بارگاه كردگار * از خمود عقل و نيرنگ و فساد روزگار

( دل نبازى بر خوشىهاى حيات چند روز * گريه‌هاى شب به پى دارد چنين لبخند روز

اندرين جولانگه دنيا كه بهر سبقت است * بهر هر كس دورهء كوتاه و اندك مدّت است

ناهيا گفتار مولا را بسيم و زر نويس * گر نوشتى باز ، روى لوحهء گوهر نويس )

پايان خطبهء 115