نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤٣

خطبهء 213 تحت عنوان رجال لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر الله پارسايان را لعبت ز دنيا نمىفريبد

( آرى چنين مردان آنهائى هستند كه ياد خدا در دل ايشان غوغا مىنمايد )

( 3 ) مىكنند همچون ز ايّام خدا ياد آورى * ز انچه از پيشينيان دانند و قوم ديگرى

همچو ترسانند مردم را ز عدل كردگار * اين رجال اندر بيابانند همچون راهدار

هر كه در راه است و با پاى عدالت مىرود * مىستايندش كه روى عقل و رايت مىرود

مىدهندش مژدگانى و بشارت بر نجاح * وانكه باشد منحرف مأيوس دارند از فلاح

از مهالك بر حذر دارند او را كاين طريق * مىكشد پاى ترا جان برادر بر حريق

ميل سوى راست يا چپ هست نوعى انحراف * در نظرگاه بزرگان باشد از حقّ انصراف

با چنين اوصاف عالى اين عباد مكرمون * مىشوند آوارگانرا بر مقاصد رهنمون

روشنى بخشند در ظلمت جهانرا چون قمر * رهنمايانند در آن ، شبهه‌هاى پر خطر

( بندگان صالح جانشينان خدا در زمينند )

( 4 ) اينكه بر ذكر خدا اهليست و قومى هر زمان * اخذ مىدارند آن را جانشين اين جهان

عزم‌شانرا هيچ بيعى مىندارد منكسر * كار ايشان بر رضاى اوست تنها منحصر

مىبرند ايّام را با نام و ياد او بسر * ذكر او آرام قلب و جان ايشان سر بسر

هاتف نهيند بر گوش جماعت از حرام * بانگ بيدارى كشند از خواب غفلت بر انام

آمر قسط و عدالت در جهان زندگى * عامل آنند همچون در مقام بندگى

ناهيان منكرند و همچو بر آن عاملان * عامل آيات منزل خود برحمت شاملان

( 5 ) گو كه رخت از اين جهان بستند سوى آخرت * يافتند از كوى جانان كيمياى عافيت

گو كه برزخ را همى بينند و از آن آگهند * يا كه بر ايشان ز وضع آن خبرها مىدهند

يا قيامت وعده‌هايش را محقّق كرده است * از وقوعش جان ايشان رنگ و بوئى برده است

گو كه آنجا را به رأى العين و ظاهر ديده‌اند * يا كه از رويش حجاب و اغطيه برچيده‌اند