نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٣٤
خطبهء 211 در مورد جهاد فى سبيل الله
خطبهء 211 در مورد جهاد فى سبيل الله
خطبهء 211 در مورد جهاد فى سبيل الله
بارى سبحان خداوند جليل و مستعان * خالق انسان نگار شكار جسم و روح و جان
( 1 ) بر جهان افزون نموده نعمت خويش از كرم * از شما خواهد اداء شكر افزون بر نعم
بر شما تفويض كرده معضلات سلطنت * در خلافت بر زمين اين گونه ديده مصلحت
كرده جولانگاهتان اقطار ارض و آسمان * تا زيكديگر بپردازيد سبقت روى آن
سبقتى اندر جهاد و سبقتى در اجتهاد * سبقتى در پارسائى سبقتى در اتّحاد
بندهاى جامهء خود در بدن محكم كنيد * دامن خود جمع داريد از خواصر « 1 » كم كنيد
( 2 ) فكر و انديشه نسازد با رفاه و پر خورى * همچنان با خوى مهمانى و اشكم پرورى
اى بسا عزم سفر با خواب نوشين در سحر * ناگهان مقهور گردد پايمال و بىاثر
و اى بسا ظلمت كه با طىّ فضاى ليل تار * مىكند تصميم روشن را خراب و تار و مار
( ناهيا ) تصميمها را با على كن برقرار * تا بماند عزم نيك و قصد محكم پايدار
پايان خطبهء 211
( 1 ) خاصرهها ، تهيگاهها و مراد از آن كه گويد تهيگاه را كم كنيد يعنى كم بخوريد و ميانه خود را نازك نگهداريد .