نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢١

خطبهء 205 در اشاره به بعضى از صفات خداوند و مدح پيامبر اكرم ( ص ) و وصف نيكان و پند و اندرز بمردم .

ز انتقالش بر سواى اهل دارند امتناع * چشمه‌هايش باز مىدارند بهر انتفاع

امتناع از اينكه نااهلش نيابد دسترس * انتفاعش اينكه جز اهلش نباشد ملتمس

اين گروه ويژه جز اهل ولايت نيستند * ويژگانى جز ميامين و ائمّه كيستند

در هماهنگى و نصرت جمله با يكديگرند * در وفادارى زهم گوى تلاقى مىبرند

از شراب علم نوشاند يكى را ديگرى * رخت عزّ و فيض پوشاند يكى را ديگرى

( جامهاى ناب حكمت نوش بر جان مىكنند * پاكبازى را همى در راه جانان مىكنند )

باز مىگردند سيراب از كنار همدگر * هر كجا باشند نزديكند و يار همدگر

( سلاله‌هائى از نسل انسان كه صفات خدا را در نهاد خود دارند )

( 6 ) بدگمانى سوى ايشان ره نيابد تا ابد * جلوه‌هاى خير و نيكوئى در ايشان مستند

رشك و بدگوئى به ايشان فصل بعد المشرقين * اين چنين كرده‌ست يزدان بندگانرا فرقتين

بر اساس اين چنين اوصاف نيك و شايگان * آفريد اين نسل از كى را مداوم هر زمان

باعث حبّ و تواصل اين صفات امجد است * بهترين اين صفتها در وجود احمد است

امتياز اين چنين اوتاد اندر بين ناس * امتياز دانهء نيكوست بر دون در اساس

وانگهى كه خرمنى را باد كردن لازم است * با تكاندادن جدا گردند از هم اصل و پست

دانهء آماده را پاكى ، مزيّن كرده است * از ميان برج خرمن بر سرا آورده است

آزمايش همچنين با نسل آدم مىكند * آنكه پا برجاست پاك و صاف و محكم مىكند

پس شرف با اينهمه وصف جميل و منجلى * طبق ميل ماست آن سان كه شنيديم از على ( ع )

( مرد دور انديش بايد پند پذيرد و موانع را از پيش راه آخرت بردارد )

( 7 ) مجد را بايد پذيرد مرد نيك و نيكنام * بر حذر باشد ز يوم حشر و روز انتقام