نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢

خطبهء 4 از خطبه‌هاى آنحضرت ( بعد از كشته شدن طلحه و زبير فرموده است )

خطبهء 4 از خطبه‌هاى آنحضرت ( بعد از كشته شدن طلحه و زبير فرموده است )

خطبهء 4 از خطبه‌هاى آنحضرت ( بعد از كشته شدن طلحه و زبير فرموده است )

بنا اهتديتم فى الظّلماء بوسيلهء ما از تاريكىهاى جهالت نجات يافتيد

( 1 ) آن زمان كه در جهالت زندگانى داشتيد * بار گمراهى بدوش خويش بر ميداشتيد

ليك با ارشاد ما از نو هدايت يافتيد * در ره اسلام و راه حق شرافت يافتيد

از سواد ظلمت الحاد و اضلال و فساد * داخل ايمان شديد و صبح دين و اعتقاد

تا شديد از حيطهء افساد و بدبختى رها * پس شما قدر و بزرگى يافتيد از دست ما

كر شود گوشى كه از صوت بلند رهنماى * كار و تدبيرى نيفزايد بعقل خويش و راى

( اين چنين نفرين ، براى معرضين از حقّ بود * آن كسى كه همچو طلحه روى گردانى نمود )

آن چنان گوشى كه از صوت رساى دين حق * كر بود ، بر صوت آهسته نباشد مستحق

( صوت قرآن پيمبر ، صوت موزون و جليست * در مقابل صوت آهسته همان صوت عليست ( ع )

مطمئن است آن دلى كه ميهراسد از خدا * از ره ايمان و تقوا كرد او را اتكاء

( 3 ) ميكشم بر غدر و نقض عهدتانرا انتظار * تا چه خواهد بود در پايان ، نتيجه روى كار

من نشان كردم شما را روى عقل و درك خويش * تا كه ديدم گول خورديد از شرير بدكنش

( پس شگفتى نيست گر از ساحت من رو كشيد * و آن كسى كه رو كشيد از حقّ ، سوى او رويد )

پيراهن ديندارى مرا از شما پنهان كرده و صفاى باطنم بينايم ساخته !

( 4 ) رخت ديندارى مرا پنهان نموده از شما * ( زين كه از من رخت مىبنديد سوى اشقياء )

آشنا كرده مرا با دين ، صفاى باطنم * كرده بينا هم شما را اين صفاى باطنم