نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٩٥

در مورد عظمت قرآن

هادى آن كس كه با آن دست بيعت داده است * حامى آنكه بنفس خويش نسبت داده است

حجّت آنكس كه با آن بحث دارد با انام * شاهد آن كس كه از دشمن بگيرد انتقام

مايهء پيروزى آن كس كه باشد حجّتش * حافظ جان و تن آن كس كه دارد حرمتش

مركب و مأنوس آنان كه بكارش دركشند * حافظ قوميكه مانند سپرها سركشند

دانش آنكس بود كه از دل و جان گوش كرد * رهنماى آن كسى كه با تعقّل هوش كرد

علم و آگاهى بآنكس كه روايت مىكند * حكم آن حاكم كه بر مردم قضاوت مىكند

( ناهيا ) تعميم امر مرتضايم آرزوست * از چنين مخدوم شايسته عطايم آرزوست

پايان خطبهء 189