نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٩١

بخش دوم از خطبه ( 189 )

حقّ طاعت را بجاى آريد روى اعتماد * تا كه روح و قدرت ايمان بيابد ازدياد

بخش دوم از خطبه ( 189 )

بخش دوم از خطبه ( 189 )

اينكه بعد از وصف تقوا و حمايت از نبى * متن خطبه دور دارد روى اسلام از على ( ع )

( 10 ) دين و آئينى كه گشته بر محمّد ( ص ) منتسب * ايزد منّان به خود فرمود آن را منتخب

از طريق رحمت و روى عنايت پروريد * در ره تبليغ اين دين انبياء را برگزيد

پايه و بنياد آن را در محبّت جاى داد * اين طريقت تا ابد دارد دوام و امتداد

( 11 ) نسخ كرد اديان رايج را بعزم و مجد او * محو كرد اصنام دنيا را بشأن و نجد « 1 » او

دشمنانرا منهزم كرده به سيف قاطعش * چشم اعداء را عمى « 2 » كرده بنور ساطعش

با اصولش منهدم كرده اساس گمرهى * تشنگان علم را داده شراب آگهى

آبكاران « 3 » حوضها را تا لبالب پر نمود * گنده‌هاى جهل را از لابلايش در ربود

( اين برومندان همانا اهلبيت احمدند ( ص ) * در سماء دانش و تأويل ، نجم سرمدند )

تشنگان از اين حياض « 4 » علم و دانش مىخورند * از زلال صاف و روشن سهم خود را مىبرند

باز از اعزاز اسلام است بحثى در ميان * مىتوان ناميد آن را برگزيده ارمغان

( بحث ، هم چنان در محور عظمت و شكوه اسلام دور مىزند )

( 12 ) آنچنان محكم نموده كردگار لا ينام * پايهء اين دين كه اعضايش نيابد انفصام « 5 »

دستهء آن از محلّش مىنگردد منفصل * حلقهء او از مكانش مىنباشد منفشل

بر اساس و سازمانش نيست خوف انهدام * بر ستون و پايه‌هايش نيست جاى انصرام « 6 »


( 1 ) بزرگوارى ( 2 ) كور ( 3 ) آورندگان آب حوضهاى دانش ( 4 ) حوض‌ها ( 5 ) جدائى ( 6 ) كنده شدن