نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٨

خطبهء 188 از خطبه‌هاى آن حضرت در رابطه با قرابت خود ، پيمبر ( ص ) و اينكه بخلافت سزاوارتر بود .

جان پاكش بود مغروق تحيّت ، يا درود * بر ضريحش با چنين اعزاز ، كردم سر فرود

در حياة و در مماتش كيست اولى همچو من ؟ * حقّ را كتمان نداريد اى رجال انجمن

( پس ولايت در مثل انگشتر است و من نگين * در غياب مصطفى جز من نباشد جانشين )

( 3 ) پس شتاب آريد بيچون بر صلاح و راستى * بر حذر باشيد دائم از نفاق و كاستى

عزم‌تان بايد ز روى صدق باشد در جهاد * در صداقت رشد مىيابد درخت اعتقاد

( از دوروئى بر حذر باشيد و مكر و احتيال « 1 » * از امام خود حمايت ، واجب آيد بر رجال )

در طريق مستقيم من ، خدايم شاهد است * دشمنم در راه باطل ، ناسپاس و فاسد است

مىنگارم بر شما اسرار عشق جاودان * آشكار آمد طريق حقّ و باطل طىّ آن

( 4 ) دارم امّيد عطاء و بذل و بخشش از خدا * مخلصانه ، صادقانه بهر خويش و بر شما

بهر خود از اين نظر كه ، بر شمايم مبتلاء * بهرتان ، از اين نظر كه غافليد و بىوفا

صدق گفتار على ( ع ) ما را هدايت مىكند * بىوفا آن كس كه ( ناهى ) ترك بيعت مىكند

پايان خطبهء 188


( 1 ) حليه بازى