نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٦

خطبهء 187

( 4 ) در عمل كوشيد آنگه كه زبان‌ها نرم و تر * كلّ اعضاء و جوارح ، بر اطاعت باربر

جاى جولان بس فراخ و وقت لازم مقتضى است * بهره برداريد شايان قبل از آنكه منقضى است

توشه برداريد پيش از حمله‌هاى سخت موت * تا نباشد جاى حسرت بر شماها وقت موت

سايه افكنده شما را مرگ قاهر فوق سر * كرده گويا مردمانرا از حلولش باخبر

( ناهيا ) مرگ محقّق همجوارت بود و هست * در تكاپو گرچه اين گيتى برويت ره نبست

پايان خطبهء 187