نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٥

خطبهء 187

خطبهء 187

خطبهء 187

در اين خطبه ، اشاره به بعثت رسول اكرم ( ص ) فرموده و وصيّت بتقوى و زشتيهاى دنيا را عيان نموده و باعمال شايسته پيش از حلول مرگ ترغيب فرموده .

( 1 ) كرد مبعوثش خداوند عزيز و لا يزول * مانده بود آنگه كه نور ساطع حق ، در افول

در زمان فترت و تنقيص « 1 » اصل آشكار * عهد ويرانى و محو منهج « 2 » نور ، از منار

( 2 ) من شما را نقش ديندارى نگارش مىكنم * اى عباد اللّه بتقوى اللّه ، سفارش مىكنم

بر حذر مىدارم از دنيا و تغييرات آن * ( انّها دار شخوص ) ( و ارتحال بالعيان )

جاى تنقيص و كدورت جايگاه ابتلاست * ساكنش راحل ، مقيمش عنقريبا زان جداست

اهل خود را مىكند اندر كشاكش بىقرار * همچو كشتى را عواصف ، ضمن طوفان در بحار

گر بباد افتد سفينه در بحار غامرات * مىشود تمكين قلب سرنشينان بىثبات

أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ « 3 »

( 3 ) عدّه‌اى غرق و هلاك و مبتلا در كام مرگ * عدّه‌اى ديگر به روى موج همچون كاه و برگ

بادها رانند از سمتى به سمت ديگرى * نيست ايشانرا در اين طوفان مهلك ، ياورى

آن كه مغروق است يعنى رفته اندر كام مرگ * و آن كه از طوفان سلامت ماند افتد دام مرگ

يا عباد اللّه ، الآن وقت كار و كوشش است * نيكبخت آنكس كه او را پارسائى پوشش است

در عمل كوشيد آنگه كه جوارح قانت‌اند * قبل از آنكه با هجوم مرگ قاهر صامت است


( 1 ) كم كردن ( 2 ) راه روشن ( 3 ) سورهء نساء آيه 80