نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٨

توصيفى از صفات حميدهء متقين

خطبهء 184 خطبهء متّقين ( همام )

خطبهء 184 خطبهء متّقين ( همام )

: متّقى يعنى آئينهء تمام نماى تقوى

يكى از مشاهير اهل يقين * مريد وفادار حبل المتين

ملقّب به همّام ، يار على ( ع ) * سجاياى تقوى در او منجلى

چنين گفت آن شيعهء راستين * بمولاى خود صف لى المتّقين

چنانم بگو زان عزيزان خبر * كانّى كه بينم به رأى البصر

تثاقل نمود آن امام انام * همى خواست ناگفته ماند كلام

( 1 ) سپس گفت تقواى حق پيشه كن * از اين بگذر و در خود انديشه كن

نشد قانع از آنچه فرمود امام ( ع ) * هميداد بر ادّعايش دوام

سپس گفت آن كان علم نبى * ( ولا را درخشنده‌تر كوكبى )

( 2 ) خداوند دانندهء مهربان * ( ببخشيد هستى بر بندگان )

غنى از عبادات و طاعاتشان * امين از ذنوب و خطيئاتشان

نه نفعى است او را ز طاعات كس * نه نقصانى از شنعت بلهوس

( خدا هست همواره با متّقين * ندارد بدور از نظر اهل دين )

معيّن نموده است سهم عباد * ز مقدار ارزاق و وضع نهاد

( 3 ) فضيلت به ايشان متاعى گران * صواب است در نطق ايشان ، بيان

توصيفى از صفات حميدهء متقين

توصيفى از صفات حميدهء متقين

( 4 ) بپوشند ديده ، ز نامحرمان * حرامش نمود آنچه ربّ جهان

درستى زايشان بود ارمغان * فضيلت در اعمال ايشان عيان