نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٣

خطبهء 182

( 10 ) فاتقوا اللّه الّذى انتم عليه حاضرون * موى پيشانىتان در پنجهء او اندرون

كلّ اعمال شما از كلّ و جزء و خرد و ريز * در دو دست اوست تا فرداى صبح رستخيز

بر شما تعيين نموده حافظانى محترم * هيچ حقّى را نيندازند بيرون از قلم

هر عمل را ثبت مىدارند جز ناكرده را * ( خير و شرّ و بيش و كم بر خود بجاى آورده را )

و اعملوا انّه من يتّق اللّه يجعل له مخرجا . . . هر كه متّقى باشد خدا راه نجات از فتنه را برايش باز كند

( 11 ) پس بدانيد هر كه تقوا پيشه كرد و راستى * راه بيرون رفتن او را هست از هر كاستى

راه بيرون رفتن از ظلمات ، سوى روشنى * راه آزادى زهر وسواس سوى ايمنى

پس خدا او را بهشتى را كه مىكرد آرزو * مىرساند با كمال افتخار و آبرو

نزد خود در جنّت اعلى نمايد برقرار * جنّتى كه بهر نزديكان نموده اختيار

آن سرائى كه بمرضاتش مزيّن كرده است * اصطناعا بهر نفس خود مكوّن كرده است

سايهء آن عرش و مصباحش شعاعى از رضا * رائرين آن ملائك دوستانش انبياء

( بياييد سختى ايّام قصيره را با لذّت و خوشبختى ايّام طويله مبادله نمائيم )

( 12 ) پس شما با يك شناسائى خوب و بىريا * آخرت را پيش گيريد و طريق اوصياء

بهر تحصيل رضاى او زمان دقّت است * توشه برداريد چون با مرگ وقت سبقت است

چونكه نزديك است يابد آرزوها انقطاع * بسته گردد با حلول مرگ راه انتقاع

بسته گردد بهر مردم باب توبه راه رجع * ( تا بخواند بهر آنها بوم حسرت ضدّ سجع « 1 » )

ناگهان شب را بصبح آريد مثل رفتگان * آرزو داريد دنيا را بسان خفتگان

توشه برداريد و راه چارهء خود وا كنيد * خويشتن را بر نجات جان شيرين پا كنيد


( 1 ) آواز هماهنگ