نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٢

خطبهء 182

( 7 ) پس ببايستى خدا را با بزرگى ياد كرد * چون كه در آيات ، خود را با بزرگى ياد كرد

حكمى از احكام و آئين و اصول ناب دين * از شما و ملّتى پنهان نكرده در زمين

ترك چيزى را نكرده از پسند و ناپسند * غير از اينكه بهر آن باشد دليل حق پسند

باز دارد تا از آن چيزى كه زشت و باطل است * وا نمايد سوى آنچه حق پسند و قابل است

( يا بدن معنى كه فرمان داده بهر هر پسند * منع فرموده ولى از هر فساد و ناپسند )

عزم و خشنودى او با خشم و نهيش هر زمان * بىتغيّر باشد و يكسان هميشه در زمان

حكم او تا روز محشر آن بود كه حال هست * اين مشيّت را بما امضاء نموده در الست

( 8 ) پس خدا راضى نباشد در امورى كه از آن * خشم كرده پيش از اين در ماجراى سالفان

هكذا خشمى نمىگرد به چيزى كه از آن * پيش از اين خشنود بوده بر مراد بندگان

( تا قيامت بر چنين دين احترام و حرمت است * گر كسى در آن زند دست تغيّر ، بدعت است )

« براى اينكه جامعه مسلمين موقعيّت خود را بشناسند و موفقيّت خود را در دين بدانند . چنين مىفرمايد »

لازم آيد كه قدم در راه دين بگذاشتن * طبق رفتار رجال قبل آئين داشتن

در طريق آشكارا سير كردن پر زدن * با زبان قوم پيشين بر تكلّم آمدن

( 9 ) ( آن خدائى كه شما را انس و الفت داده است ) * بر شما تحصيل روزى را ضمانت داده است

سورهء و الذّاريات از آن حكايت مىكند * آيه‌اى از آن به اين تضمينش اشارت مىكند « 1 »

مىكن تشويقتان بهر سپاس و امتنان * ( فاذكرونى ) آيهء محكم دليلى بهر آن

كرده واجب بر شما تا با زبان قوم خويش * بهر او شكر و ثنا گوئيد افزون هر چه بيش

بر شما پرهيز و تقوا را سفارش كرده است * كثرت و فرط رضايش را نگارش كرده است

بندگان را از معاصى مينمايد بر حذر * تا درخت معرفت باشد به آنها بارور

( آيه‌اى در سورهء نسوان مسمّى « 2 » بر نساء * روى تقوا بحث دارد گر نمائيد اعتناء ) « 3 »


( 1 ) آيهء 22 ، وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ . . . ( 2 ) ناميده شده ( 3 ) وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ . . .