نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٣

خطبهء 181 ( در مدح و ثناى حضرت باريتعالى و قدرت و توانائى او و ترغيب به تقوا و اعراض از دنيا ) .

كشيدن گاه مهربان ( پس بديهى باشد اين حكم ، از طريق عقل و دين * كاستباق « 1 » موجد از موجود ، جوشد از يقين )

( 13 ) او به انديشه نمىآيد بوهم و فهم نيز * ( مالك يوم التّلاق و حشر و نشر و رستخيز )

بخشش و بذل و عطا از او نكاهد نعمتى * خواستارانش نمىكاهند از وى لحظتى

با اراده هر چه را خواهد بيارد بر وجود * هستى مطلق مر او را ريشه دارد در خلود

( چون كه ذات او همان باشد كه نور علم اوست * نور علم او و ذات او همانا حلم اوست )

نيست ظاهر تا ظهورا ديده گردد با عيون * نىتوان گفتن مكانش در برون و اندرون

او كه مانندى ندارد تا بگوئى مثل آن * او كه اعضائى ندارد تا بكوشد با همان

او كه خود معنى بود حاشا نگنجد در حواس * خالق و مخلوق هرگز بر نيايد در قياس

( چونكه از تشبيه و جسميّت برى و طالق است * بر نظام عالم تكوين يگانه خالق است )

الّذى كلّم موسى تكليما و اراه من آياته عظيما .

( 14 ) آن خداوندى كه با موسى سخن گفت آشكار * ( در دل صحراى ايمن در اوان ليل تار )

تا نماياندش ز آيات كبيره چون سخن * بىزبان و آلت گفتار بر آن مؤتمن

( 15 ) اى كسى كه در زبان توصيف يزدان مىكنى * خويشتن را رنج و آزار فراوان مىكنى

راستگو هستى اگر وصفى ز جبرائيل كن * مدح قدّوسى بياور وصف ميكائيل كن

وصفى از جند ملائك كن مقيم غرفه‌ها « 2 » * ( در نزاهت « 3 » بىمثال و در قداست طرفه‌ها )

محرمان درگهند و صاحبان عصمتند * از جلال كبريائى در كمال حيرتند

عقل‌شان حيران ز توصيف جمال كردگار * ذكرشان ناشى ز تقديس جلال كردگار

ضمن وصف احسن الارباب هستند عاجزين * در شرايط بهر وصف او نباشند حائزين

در چنين جائى كه قدّوسى زوصفش عاجز است * فردى همچون من در اين ميدان ، زبون و اعجز است


( 1 ) پيشى گرفتن ( 2 ) بالا خانهء بهشتى ( 3 ) پاكى