نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٢

خطبهء 181 ( در مدح و ثناى حضرت باريتعالى و قدرت و توانائى او و ترغيب به تقوا و اعراض از دنيا ) .

تاريك

( 9 ) پس منزّه باد آن پروردگار مستعان * ( خالق كلّ برايا « 1 » و زمين و آسمان )

آن خدائى كه از او پنهان نماند ليل تار * ( كلّ اشياء در چنين ليلى برايش آشكار )

همچو آنهائى كه در شب در سطوح اين زمين * در سراشيب و شكاف و گود باشند آمنين

يا طيور و وحشيان در كوههاى تيره رنگ * ( چون عقاب و هدهد و تيهو و آهو يا پلنگ )

( جمع كلّ اين بدايع در حضور كردگار * در زواياى زمين هر لحظه باشند آشكار )

( 10 ) ( همچنان از علم او پنهان نماند هيچ چيز * از شروع خلق عالم تا بروز رستخيز )

و ان صدائى كه ز رعد آسمانى مىجهد * و ان بروقى كه از آن بالا و پائين مىپرد

برگ‌هائى كه بيفتند از منابر بر زمين * مىربايند از مساقط بادهاى خشمگين

و انچه را كه دور سازد آب باران از مكان * جملگى مشهود باشد بر خداى اين جهان

( 11 ) او كه مىداند بروشن مسقط هر قطره را * جاى موجودات ريز و موضع هر ذرّه را

كان يكى را در كجا باشد مصبّ « 2 » و مستقرّ * وين يكى را در چه جائى آشيان است يا مجرّ « 3 »

آن يكى افتاده از جا بر كجا ره مىبرد * وين يكى دانه كدامين آشيانه مىكشد

پشّه را در مورد روزى هدايت مىكند * تا چه مقدارى غذا او را كفايت مىكند

داند احوال جنين را ماده يا نر در شكم * ( آن زمانكه مادر ، او را مىتكاند دمبدم )

باز امام عليه السلام در اينجا توصيفى از صفات باريتعالى بر زبان آورده و حمد بىپايانرا به او اختصاص داده است

( 12 ) حمد بىپايان سزاوار خدا و آن ودود « 4 » * قبل از اينكه جنّ و ارض و عرش آيد بر وجود

قبل از اينكه خلق گردد كلّ موجود از عدم * قبل از اينكه انس بردارد به دنيا يك قدم


( 1 ) خلق‌ها ( 2 ) ريختگاه ( 3 ) كشيدن گاه مهربان ( 4 ) كشيدن گاه مهربان