نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤٠

خطبهء 181 ( در مدح و ثناى حضرت باريتعالى و قدرت و توانائى او و ترغيب به تقوا و اعراض از دنيا ) .

خطبهء 181 ( در مدح و ثناى حضرت باريتعالى و قدرت و توانائى او و ترغيب به تقوا و اعراض از دنيا ) .

خطبهء 181 ( در مدح و ثناى حضرت باريتعالى و قدرت و توانائى او و ترغيب به تقوا و اعراض از دنيا ) .

از خطبه‌هاى آن حضرت است ( روايت شده از نوف بكالى ابن فضاله )

( 1 ) حمد بىحد مر خدا را كردگار كائنات * چون مصير « 1 » خلق بر او باد و كار كائنات

( آن خدائى كه بسوى اوست فرجام امور * زانكه آگاه است بر احوال و اسرار صدور )

( 2 ) حمد بر افزونى لطف و عطاء و منّتش * بر وفور فضل و احسان و نزول رحمتش

باز او را شكر بىعدّ و سپاس بىشمار * آن سپاسى كه سزاوار است و او را سازگار

آن سپاسى كه شود انگيزه ما را قرب او * و ان سپاسى كه شود با لطف و احسان روبرو

( گر نمىشد بندگان را ظلّ فضل و رحمتش * بر نمىآمد ز ايشان حق شكر نعمتش )

( 3 ) يارى او را همى خواهيم روى ارتجاء « 2 » * چون كسى كه سينهء او موج دارد از رجاء

يا كسى كه فضل او را مىنمايد آرزو * آن زمانكه گشته با كوه حوادث روبرو

يا كسى كه بر عطا و بذل و فضلش مذعن است * از ره قول و عمل او را مريد و موقن است

( تجلّى نور اخلاص و اطاعت و ديهيم عزّت و شرافت در جبين مؤمن )

( 4 ) بهر او داريم ايمان سر كشيده از يقين * همچو ايمان كسى كه مهر باور در جبين

يا بسان آن كسانى كه برايش خاضعند * يا مثال آن گروهى كه برايش خاشعند

روى اخلاص و ارادت روى عمد و اعتقاد * روى ايجاب « 3 » و اطاعت ، روى ميل و اعتماد


( 1 ) بازگشتاه ( 2 ) اميدوارى ( 3 ) واجب نمودن