نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٩

خطبهء 180

( 4 ) بس بود بر آن گروه بدنهاد و بدگهر * در اذاء « 1 » آن بدانديشى عذاب مستمر

همچنان طرد از فلاح و رستگارى بر فسوق * اوفتادن در ضلال و گمرهىها با مروق « 2 »

سركشى در گمرهى و انصراف از راه دين * پيروى از غير حقّ و زشتنامى در زمين

بابى از گمراهى و كورى و دورى از فلاح * گشت بهر اين كج انديشان غافل افتتاح

هر كه از مولا بكنج و انزوا پرداخته * گوهرى در اختيارش بود و دور انداخته

( ناهيا ) باقى نگهدار و ز فانى در گذر * ابن راشد جاى عبرت بود در اين رهگذر

قصّهء كشته شدن ابن راشد با پيروانش بدست معقل ابن قيس در شرح سخن 44 گذشت .

پايان خطبهء 180


( 1 ) مقابل ( 2 ) بيرون شدن