نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٦

خطبهء 179 ( از سخنان آنحضرت در رابطه با سرزنش به اصحاب خود )

للّه انتم . . . اجر شما با خداست پس ( خدا بداند و شما . . . )

( 4 ) نيست آيا دين و آئينى كه در اين راستا * تا شما را باشدى سوى تعاون رهنما

نيست آيا غيرت دينى شما را در صدور * تا كنيد اين دشمنانرا از محيط خانه دور

واشگفتا از معاويّه كه او با آن غرور * گر بخواند ظالمانرا طىّ حكمى بر حضور

پيروى دارند او را صادقانه بىدريغ * نى به اميّد عطيّه ، يا ز خوف سيف و تيغ

من شما را ليك مىخوانم بسوى راستى * ( تا رها سازم شما را از ستوه و كاستى )

چون كه مىباشيد از اسلام و اهلش يادگار * از مسلمانان اسلاميد و قرآن ماندگار

پس شما را اخذ حقّ خويش دعوت مىكنم * ( بر حذر از كفر و بر ايمان هدايت مىكنم )

ليك با اين مهربانى مىكنيد از من فرار * فتنه بر پا مىنماييد اى گروه نابكار

انّه لا يخرج اليكم من امرى رضى . . . رضايتى از كار من نداريد ( خطاب به اصحاب خود )

( 5 ) راضى از من نيستيد و از روند « 1 » كار من * تا شما خشنود و من باشم شما را مؤتمن « 2 »

رنجشى هم آشكار از من نداريد آنچنان * تا كه با هم متّحد گرديد اندر دفع آن

( پس شما در كار من داريد اعمال نفاق * نى طريقى در اطاعت نى طريقى در شقاق « 3 » )

( كاش همه يكراه مىرفتيد روى يك سخن * تا مرا آزاد مىكرديد يك جا زين محن )

پيش من شايان‌ترين چيزى كه آنم آرزوست * مرگ باشد كه نجاتى از شمايم دست اوست

يا بتعبيرى دگر از دست قومى چون شما * جز بمرگ و جان زدائى كى توانم شد رها

( 6 ) من كه عمرى مر شما را درس قرآن گفته‌ام * ( با دليل و حكم شرعى شرط ايمان گفته‌ام )

حكم كردم بين‌تان با صد دليل و احتجاج * تا شما را رفع كردم از معارف احتياج


( 1 ) رفتار و روش ( 2 ) قابل اعتماد ( 3 ) اختلاف و مخالف