نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣

خطبهء 2 از خطبه‌هاى آنحضرت عليه السلام كه پس از برگشتن از جنگ صفّين بيان فرموده

كوههاى دين و آئين رسول اكرم‌اند * بادهاى عاصف و قاصف از آنها ميرمند

از تزلزل باز ميدارند آن را هر زمان * تا جهان باقيست نام آن عزيزان جاودان

( 12 ) پشت خود را راست فرمود آن رسول با وفا * با وجود آن امامان عزيز و خوش لقاء

زخم‌هاى دين آن پاكيزه خوى نيكنام * يافت با آن خدمت ناب ائمّه التيام

( تقويت گرديد اسلام و معارف در جهان * زانكه اوّل بود از بنيان ، ضعيف و ناتوان )

زرعوا الفجور و سقوه الغرور و حصد و الثبور . . .

قسمتى از خطبهء 2 درباره كسانى كه دست از حقّ برداشتند و راه باطل را به خود بگماشتند و تخم نافرمانى را در مزرعهء قلوب خود كاشتند و از چشمهء غفلت و غرور آب دادند .

( 13 ) كاشتند اهل فجور ، اندر صدور و اشقياء * بذر نافرمانى و تخم تمرّد بر خدا

آنچه را كه كشته بودند آب دادند از غرور * حاصل آن ، خرمنى گشت از هلاكت در صدور

پس هماى بخت را دادند از كف رايگان * ( آن فضاحت بهر آنمردم بس آيد در جهان )

( اهل بيت ، امّا كسان را رهنمائى ميكنند * از ثبور « 1 » و كفر و بدبختى رهائى ميدهند )

( مينمايانند برايشان طريق راست را * رفع ميدارند همچون اعوجاج و كاست را )

( 14 ) هيچ كس با اولياء همتا نباشد در قياس * و آن كسى كه علم از ايشان اخذ كرده از اناس

اهل عالم ميدانند كه در رفعت كمالات علميّه و عمليّه بپايهء آل محمّد ص نميرسند . پس چرا بعضىها خود را به ايشان ترجيح داده مردم را بسوى خويش ميخوانند در حالى كه آل محمّد عليهم السّلام اساس دين و ستون ايمان و يقين مىباشند .

( 15 ) دين احمد را اساس و پايه ، آل احمد است * ( مكتب اسلام را سرمايه ، آل احمد است )

( 1 ) ثبور هلاكت