نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٩

خطبهء 177 از سخنان آن حضرت در اوّل خلافت خود راجع به اوصاف خداوند سبحان و مدح حضرت رسول ( ص ) و اندرز به شنوندگان .

خطبهء 177 از سخنان آن حضرت در اوّل خلافت خود راجع به اوصاف خداوند سبحان و مدح حضرت رسول ( ص ) و اندرز به شنوندگان .

خطبهء 177 از سخنان آن حضرت در اوّل خلافت خود راجع به اوصاف خداوند سبحان و مدح حضرت رسول ( ص ) و اندرز به شنوندگان .

( لا يشغله شأن عن شأن . . . . خدا را كارى از كار ديگر باز نمىدارد )

( 1 ) كسى نگه دارد خدا را كارى از كار دگر * اينكه ممكن نيست در ذات خداى دادگر

( آن كسى را كارى از كارى نگه دارد كه او * هست با فقدان علم و نقص قدرت روبرو )

جاودان « 1 » است و تغيّر مىنگيرد در زمان * لا مكان است و وجودش مىنگنجد در مكان

( چون تغيّر در خور جسم است و آن هم كائن است * ليك در واجب چنين امرى بدون ممكن است )

كنه و ذاتش بر نيايد در بيان واصفين * ناسزاوار آيدش طاعات كلّ عاكفين

نى از او پوشيده آمار نجوم آسمان * قطره‌هاى آب درياها و باران در جهان

و انچه را كه باد ، بر هم مىنمايد در هوا * ( داند آن چه ابر ، پنهان مىنمايد در فضا )

خوابگاه و جاى گشت ذرّه‌ها « 2 » را در صخور * مسقط « 3 » اوراق اشجار و منام « 4 » مار و مور )

لحظه‌هاى « 5 » زير چشمى كه ز مردم رفته است * و آنچه در اذهان مردم بايگانى خفته است

( عظمت پروردگار عالم در ديدگاه على ( ع ) )

( 2 ) شاهدم بر اينكه معبودى و ربّى جز خدا * نيست در دنياى امكان ز ابتداء و انتهاء

خالق است و عالمى بر هستى او شاهد است * موجد « 6 » اين خلقت است و كردگار واحد است


( 1 ) زوال ناپذير و هميشگى ( 2 ) جاندار بسيار ريز ( 3 ) افتاد نگاه ( 4 ) جاى خواب ( 5 ) نگريستن كوتاه ( 6 ) بوجود آورنده