نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٨

خطبهء 176

بر تمام رأى آنها كه زباطل ريشه داشت * غالب آمد چونكه در دست از حقيقت تيشه داشت

پس دليل استواريكه ز آنها دست ماست * انحراف از راه دين حقّ و حكم نارواست

( شرط را چون زير پا كردند محو و پايمال * عهد را دادند و پيمان را گروگان در زوال )

زين نظر اين حكم ناموزون عقيم و باطل است * پس پذيرائى ز ما هيهات ، امرى مشكل است

شرح حال قصّه‌اى چون عمرو عاص و اشعرى * مىنگنجد ( ناهيا ) در متن چندين دفترى

پايان خطبهء 176