نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٥

خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است

بارى سبحان نكرده هيچ كس را موعظت * مثل اين قرآن مزل از طريق موهبت

چونكه قرآن ريسمان محكم است و استوار * هر كه بر آن چنگ زد باشد هميشه پايدار

جاودان در آن بهار قلب غوغا مىكند * ديدهء معنى به گلهايش تماشا مىكند

( چشمه‌هاى علم و دانش در خلال آن زلال * غنچه‌هاى حلم و حكمت در منابر « 1 » در كمال )

چشمه‌هاى علم از هر جا جهيدن مىكنند * زهره‌هاى « 2 » حلم از هر سو دميدن مىكنند

( پس بهار آن كند انديشه‌ها را بارور * منبع علم است آيات كرام و معتبر )

مىدهد افكار را از رنگ حرمان صيقلى * مىكند انديشه‌ها را با معارف منجلى

( 23 ) گرچه آن يادآوران رفتند و جمعى عاملان * جاى آنها مانده‌اند افراد ناسى حاملان

گر شما را در عقيدت هست پاى اهتمام * باز محكم مىكنيد از نو قوام انسجام

هر كجا نيكى بود يارى كنيد و نصرتى * گر شما را هست بر امداد و يارى همّتى

ور بدى باشد از آن دورى كنيد و اجتناب * ضمن آن اين گونه فرموده رسول مستطاب ( ع )

يابن آدم اعمل الخير هر آنچه ممكن است * شرّ را ول كن و گرنه بر وجودت موهن « 3 » است

( گر شما را نيست اندرز و نصيحت سودمند * لا اقل خيرات را بر خود گماريد ارجمند )

( امر و نهى دين خود را محترم داريد چند * تا مبادا بشكنيد آئين بيعت را زبند )

( قسمتى از همين خطبه كه امام ( ع ) بحث را از ظلم سه‌گانه به ميان آورده‌اند )

( 24 ) ظلمها كلّا سه نوعند ، از طريق بندگان * ظلم بنده بر خدا و نفس خويش و ديگران

اوّلى ظلمى كه بخشوده نگردد هيچ‌گاه * آن همانا ظلم شركست از جهالت بر إله

( جرم شرك از قول ايزد جرم نابخشودنى است * سورهء زن بر چنين گفتار شاهد بودنى است ) « 4 »

دوّمى ظلمى كه بنده كرد روى اختيار * جملتا بخشوده مىگردد ز سوى كردگار


( 1 ) بالاى درختان ( 2 ) شكوفه ( 3 ) سست كننده ( 4 ) سورهء نساء ، آيهء 48 ، إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ