نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٣

خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است

( 16 ) بر حذر باشيد از تغيير وضع خلق و خو * وانگهى كه خوب‌ها بد باشد و بدها نكو

( گر بياميزند با هم راستگوئى و نفاق * در نهاد و وضع يك ملّت چه افتد اتّفاق ) ؟

پس بترسيد از شكست خويهاى دلپسند * يك سخن گوئيد با هم تا كه باشيد ارجمند

مرد بايد كه نگه دارد زبان خويشتن * حيف مىباشد زبان بى جا گشودن بر سخن

اين زبان بر صاحب خود همچو اسب سركش است * چون عنانش را رها سازى بمهلك دركش است

من كه و اللّهى نديدم مؤمنى را رستگار * جز كه هنگام تكلّم بر زبانش پاسدار

( 17 ) پس زبان مؤمن فرزانه باشد پشت دل * گفتنىها را كند روى تأمّل منتقل

در منافق ليك اين حالت خلاف مؤمن است * قلب بىتوفيق او پشت زبانش ساكن است

چونكه مؤمن در كلام خود تامّل مىكند * خير گفتن را براى خود تقبّل مىكند

بر خلاف وى منافق هر چه آيد بر زبان * در بيان آرد نداند كه صلاح است يا زيان

و لقد قال رسول اللّه ( ص )

( 18 ) گفت ما را آن رسول خاتم و خير الوراء * باعث اين خلقت عظمى و ختم الانبياء

بنده را هرگز نباشد سوى ايمان دسترس * غير از اين كه استوار آيد دل او از هوس

قلب او هرگز نگردد مستقيم و استوار * جز كه باشد زشتگوئى از زبانش بر كنار

( چون زبان آئينهء قلب است يعنى ترجمان * قدرت و بنيان هر دل بسته باشد هر زبان )

پس كسانى از شما مشمول لطف ايزدند * كز دماء و مال غيرى دست خالى آمدند

گر كسى خواهد ملاقات خداى لا يزال * لازم آيد كه چنين آماده باشد بر مآل « 1 »

پاك باشد دست او از خون و مال غير خود * بر شئون كس نتازد بر صلاح و خير خود

( قسمتى از همين خطبه كه در آنجا بويژه‌گىهاى ديگر مؤمن اشارت فرموده است )

( 19 ) پس بدانيد از خصوصيّات مؤمن چند چيز * ( تا به كار آيد شما را روز سخت رستخيز )


( 1 ) بازگشتگاه