نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٢

خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است

و انّ للاسلام غاية فانتهوا الى غايته . . . با رقابت تنگا تنگ از آيات و بيّنات قرآن بهره بگيريم .

( 13 ) غايتى باشد به اسلام عزيز و ارجمند * در سعادت جاودان و در سيادت سودمند

غايت آن را بدست آريد اى فرزانگان * اى بدور شمع تقدير رضا پروانگان

از تكاليف و فرايض بر خدا رو آوريد * آنچه واجب كرده از احكام ، نيكو آوريد

وحى پاك ايزدى و سنّت پيغمبرى * ( مر شما را نيست جز نقش بزرگ رهبرى )

من شما را سوى نور و روشنائى قائدم * روز رستاخيز و تنهائى گواه و شاهدم

مر خدا را سويتان آرم دليل و احتجاج * ( تا بدارم داستان مغفرت را در رواج )

آگاه باشيد كه پيش از اين ، مقدّرات گذشت و تقديرات الهى متواليا مىرسد )

( 14 ) پيش از اين آنچه مقدّر بود از ما برگذشت * اختلافات خلافت بود ، ما را سرگذشت

و آنچه مثل فتنه و قتل است آن هم بعد از اين * در پى هم خواهد آمد بر سر ما همچنين

حجّت من وعدهء پروردگارم در سخن * آيه‌اى در فصّلت برهان روشن بر سخن « 1 »

آيهء سىام بيان فرموده ما را بين عام * كلمهء ( ثمّ استقاموا ) از كلام لا ينام

( 15 ) طبق اقرار شما كه ( ربّنا اللّه ) است پس * بر نگيريد هيچگاه اقرار خود را باز پس

از طريقش كه طريق ايده‌آل و روشن است * ( سعى لازم ، چون يكى كردن به از صد گفتن است )

هرگز از آن ره قدم بيرون نداريد هيچگاه * ( ورنه مىباشيد در راه ضلالت روسياه )

بر خلاف آن نبايستى نهادن بدعتى * ( بلكه بايستى نمودن اهتزاز رايتى )

گر كسانى پا برون كردند از آن راه راست * روز محشر بهر آن توده عذابى بر ملاست

( اگر تغييرى در رفتار نداريم ، خداوند متعال تغيير نعمت نخواهد داد )


( 1 ) آيهء 30 ، إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا . . .