نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢١

خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است

استعانت ، در گرفتارى ز قرآن لازم است * ( بر كسى كه در مسائل هوشيار و حازم است )

چون كه در قرآن شفاى دردهاى مهلك است * مثل غىّ و كفر و الحاد و نفاق و ذالك است

( 9 ) پيروى از آن كنيد و استعانت از خدا * از طريق دوستى باشيد با او آشنا

پس ندانيدش بعنوان وسيله از عباد * چونكه آنها نيز بر آن مىنمايند اعتماد

( 10 ) در قيامت آن كتاب وحى منزل شافع است * شافعى كه عزم و قصد او قبول و جامع است

راست گفتاريكه گفتارش گواهى مىشود * طبق گفتارش ز مردم داد خواهى مىشود

هر كه را قرآن شفاعت كرد ، آرى مقبل است * و ان كه را كه زشت داند ، شرمسار و خاذل است

( 11 ) مىرسد بانگ منادى بر همه ، يوم التّناد * كاين همانا وعده گاهى باشد و يوم الحصاد

هر كسى در عاقبت بر كشتهء خود مبتلاست * جز كسى كه كشتهء او آيه‌هاى دلگشاست

پس شما ابدان خود را زارعان آن كنيد * با وجود و پيكر خود كسب امن جان كنيد

پس ز قرآن متّهم باشند اين انديشه‌ها * چونكه مشهود است آنها را توان و ريشه‌ها

پيش قرآن كلّ اهواء بر خيانت منتسب * ادّعاهاى غلط در پيش رويش بىسبب

در اين قسمت به پندهاى شيرين و اندرزهاى دلنشين اشاره مىفرمايد .

( 12 ) كار نيكو بايد و بر كم نشايد اكتفاء * استقامت لازم آيد تا بحدّ اقتضاء

در امور دين خود همواره باشيد استوار * در سبيلى كه ز آثام « 1 » و كبائر « 2 » بر كنار

بعد از آن صبر و شكيبائى ببايد در ميان * داستان اجتناب از نفس با آن توأمان

عمرتان را حدّ پايان است و مرز انتها * راه‌تان را نقطهء ختم است و وقت انقضاء

نقطهء پايانى آن ختم گردد بر بهشت * مرد عاقل اين سعادت را ز دست خود نهشت

مر شما را پرچمى هست و نشانى چون نبى * ( هاديانى - مرشدانى - اوصيائى - مكتبى )


( 1 ) گناهان ( 2 ) گناهان كبيره