نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٩

خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است

خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است

خطبهء 175 اين خطبه را حضرت دربارهء اندرز بمردم و فضايل قرآن كريم كه در اوايل خلافت فرموده است

( 1 ) سود گيريد از كتاب وحى و گفتار خدا * پند گيريد از زبان پاك ختم الانبياء

گر همى خواهيد خود را در دو عالم رستگار * از قبول پند ربّانى نجوئيد اعتذار

چون خدا با اين دلائل كه شما را واضح است * ناقض عذر جميع قوم پست و طالح « 1 » است

بر اساس مشى خود اتمام حجّت كرده است * عذر را با حجّت و برهان ز مجرم برده است

امر فرموده به آن چيزى كه خوب و برتر است * نهى فرموده از آن كاريكه زشت و منكر است

آنچه را كه دوست مىدارد تأسّى شايدى * و آنچه را كه زشت مىداند تجنّب بايدى

( 2 ) زين جهت خير البشر گفتا ز نار و از بهشت * آن يكى در نوش و اين در نيش دارد سرنوشت

( آن يكى پيچيده بر اميال نفس امر است * وين يكى پيچيده بر آزار و رنج وافر است )

( 3 ) هيچ طاعت نيست الّا كه قرين محنت است * همچنان كه معصيت‌ها در درون لذّت است

( رضايت خداوند در مبارزه با نفس امّاره است )

( 4 ) پس خدا بخشد كسى را كه به صد ايذاء و درد * حمله‌هاى نفس و شهوت را ز جانش دور كرد

چون كه منع نفس امّار ز شهوت مشكل است * ( اصعب افعال باشد كه به انسان شامل است )

مىنوردد معصيت‌ها را ز روى اشتياق * تا نماند روز محشر بهر عاصى من خلاق « 2 »

( 5 ) پس بدانيد اى عباد إله حين زندگى * در طريق اعتقاد و در مسير بندگى

مؤمنان هرگز نپيوندند روى اعتياد * صبح را بر شامگاه و شام را بر بامداد


( 1 ) بر خلاف صالح ( 2 ) هيچ بهره‌اى