نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٦

خطبهء 173 دربارهء طلحة ابن عبيد اللّه

يا اگر مظلوم بود و كشتنش همچون حرام * ( آن چنان كه بر زبان آورد آن را بر انام )

بود واجب كه جلوگيرى نمايد پيشتر * معذرت خواهد ز انجام خطايش بيشتر

( خلق را از كشتنش مىكرد آنگه منصرف * بر گناه خود همى آمد مقرّ و معترف )

يا اگر دور از يقين در اين دو حالت شك داشت * معتزل مىگشت و آنها را بحالش مىگذاشت

( 4 ) او نكرد امّا به رأى خود يكى از اين سه كار * بلكه نار فتنه را افروخت روى اغترار

آمد از راهى كه باب آن نگشته آشكار * زين جهت وى را نباشد جايگاه اعتذار

نقض بيعت با على ( ع ) تصوير كفر مطلق است * ( ناهيا ) ايمان هر انسان به بيعت ملحق است

پايان خطبهء 173