نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٩

خطبهء 171 در بعضى از صفات خداوند سبحان

گشت مبهوت و ندانست تا چه گويد در جواب * ( ماند حيران و پريشان در كمند پيچ و تاب )

بعد از آن امام عليه السلام به خدا شكايت نموده چنين مىفرمايد .

( 4 ) از تو يارب در مصائب استعانت مىكنم * از قريش و يارشان بر تو شكايت مىكنم

چون كه آنها نسبتم را قطع كردند از رسول ( ص ) * ( خويشى ما را بريدند از رسول و از بتول )

كوچكم كردند از حيث مقام و منزلت * ( در رديف خود نمودندم بدون معذرت )

جمع گشتند از حوالى با تبانى ، با خواص * در امور رهبرى كه داشت بر من اختصاص

پس مرا گفتند ساكت باش و آگه يا على * حقّ آن باشد كه يا بى اندرين ره يا على

حقّ آن باشد كه گيرى آخر اندر اختيار * حقّ آن باشد كه آن را درك يا بى آشكار

( چون خلافت دستشان بود آنچنان پنداشتند * كاين متاع جاودانى را ز اوّل داشتند )

( فخرجوا يجرّون حرمة رسول اللّه ص ) طلحه و زبير در زمينه جنگ جمل عايشه را با خود مىكشيدند . ( ايشان بيعت را شكستند براى مخالفت ببهانهء حجّ از مدينه خارج شدند و بمكّه رفتند )

( 5 ) ( پس زبير و طلحه از پيمان مولا سر زدند * از ره ديگر رسيدند و در ديگر زدند )

( از مدينه جانب مكّه به قصد اغتشاش * هر دو بودند آشكارا با تبانى در تلاش )

همره خود مىكشيدند همسر خير البشر * بهر اغراض خود از آن شهر بر شهرى دگر

آنچنانكه برده‌گانرا بر اطاعت مىكشند * يا كنيزى را ببازار جماعت ميكشند

( تا شدند از مكّه سوى شهر بصره رهسپار * بين ره گشتند جمله در مكانى برقرار )

( روى آنها حمله آوردند سگها ناگهان * عايشه پرسيد از نام و نشان آن مكان )

( اين محل گفتند در پاسخ كه آب حواب است * گفت بر مىگردم اين قول رسول اطيب است )

( كاو بگفتا گر ترا روزى ز جواب مىبرند * با وجود آن جلالت سوى مسلخ مىكشند )