نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٨

خطبهء 171 در بعضى از صفات خداوند سبحان

خطبهء 171 در بعضى از صفات خداوند سبحان

خطبهء 171 در بعضى از صفات خداوند سبحان

- الحمد للّه الّذى لا توارى عنه سماء سماء .

( 1 ) حمد باشد مر خدا را جاودان و بىشمار * مستعان عالم و آدم يگانه كردگار

آن خدائى كه نپوشانيد از وى آسمان * آسمان ديگرى را تا دل هفت آسمان

هم نپوشانيد از وى از زمينى اين زمين * ( روى ترتيب سلاسل تا زمين هفتمين )

غير از اين گر بود ، علمش داشت وج انحصار * در چنين صورت نمىشد با الوهت سازگار

( طبق وحى آسمانى ضمن سوره شصت و پنج * هفت باشد اينزمين ، بر هوشيار نكته سنج ) « 1 »

( مىنمايد آيه بر اين نوع خلقت استناد * تا مسلمان را بيفزايد يقين و اعتماد )

قسمتى از همين خطبه است در گفتگوى آنحضرت با يكى از اهل شورا كه عمر دستور تشكيل آن را بعد از خود داده بود .

( 2 ) سعد فرزند ابى وقّاص مرد ناسپاس * گفت بر من حرف نامأنوس و قول بىاساس

كاى على هستى خلافت را حريص و آزمند * ( در قفا مىبست بر من افترا و كذب چند )

پس به دو گفتم ز روى عمد و توام با قسم * من كجا در آزمندى مر شما را مىرسم

حال انكه در لياقت از شما بالاترم * در قرابت با پيمبر از شما والاترم

روى استحقاق فطرى حقّ خود را طالبم * ( آنچه را كه داده بر من كردگار غالبم )

وه كه ما بين من و حقّم شكاف انداختيد * وقت احقاق و طلبكارى برايم تاختيد

( 3 ) چون ميان حاضرين برهان بگوشش كوفتم * ( با دليل آتشين نار سخن افروختم )


( 1 ) سورهء طلاق ، آيهء 12