نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠١

خطبهء 167 از فرمايشات آن حضرت بعد از آنكه با آن بزرگوار بخلافت بيعت كردند

صبر بايد تا كه گردد وضع مطلوب آشكار * قلب‌ها از نو بگيرند در مكان خود قرار

اخذ گردد حقّها آسان ، بوجه اقتضاء * دفع گردد يكسره افعال شوم و ناروا

( 4 ) منتظر باشيد ، آرام و بدون ازدحام * تا چه باشد بر شما امرم بوجه حكم عام

بر حذر از آنچه مىسازد قوا را ناتوان * مىنشاند ذلّت و سستى و خوارى جاى آن

من به زودى مىشوم بر اين مصائب چاره ساز * تا بدان جا كه مدارا ممكن است و كارساز

گر بغلطانند روى جهل بر اين راه سنگ * چاره‌اى ديگر نمىبينم به غير از داغ « 1 » و جنگ

طرح بنيادى براى رتق و فتق كشورى * نيست ممكن ( ناهيا ) جز با نبوغ رهبرى

پايان خطبهء 167


( 1 ) آتش