نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٠
خطبهء 167 از فرمايشات آن حضرت بعد از آنكه با آن بزرگوار بخلافت بيعت كردند
خطبهء 167 از فرمايشات آن حضرت بعد از آنكه با آن بزرگوار بخلافت بيعت كردند
خطبهء 167 از فرمايشات آن حضرت بعد از آنكه با آن بزرگوار بخلافت بيعت كردند
( طلحه و زبير نقض بيعت كردند و فتنه و آشوب بر پا نمودند ) گروهى از اصحاب ، به آن حضرت گفتند كاش كسانى را كه در كشتن عثمان اجتماع كردند كيفر مىدادى . پس آن حضرت فرمود . يا اخوتاه اى برادران و همكيشان .
( 1 ) من به چيزى كه شما دانيد جاهل نيستم * بر مسائل آن چنان كه هست كاهل نيستم
از كجا باشد مرا زور و توان و اهتمام * گيرمى از عاملان قتل عثمان انتقام
حال آنكه جملگى در قدرت خود باقيند * ( جمع گشته از ديار مصر و كوفه حزب چند )
( 2 ) از غلامان شما بردند يار و پشتبان * متّحد گشتند با آنها گروهى از ميان
در همين شهرند باقى و نهانى نيستند * غير از اين مجموع از مجموع ثانى نيستند
گر بيابند از همين نجوا و تصميم آگهى * در اذيت نيست در ايشان قصور و كوتهى
گر توان داريد و ياراى دفاع حقّ خويش * ( پس بگيريد از طريق عزم ، راهى چند پيش )
( 3 ) بر شما از من چنين درخواست امرى باطل است * گو شما را ريشهاى از جاهليّت در دل است
قوم حاضر از جهات مال و امكان برترند * در زمان اضطرارى صاحبان ياورند
مردمان در امر خونخواهى به چندين دستهاند * فرقهاى در امر حاضر بر شما دل بستهاند
چونكه اين فرقه بخونخواهى عثمان قائلند * فرقهء دوّم عليه امر حاضر مايلند
فرقهء سوّم نه از اين دسته هستند و نه زان * بهرشان رأى طرفدارى نباشد در ميان
( چون در چنين برهه انتقام از قتلهء عثمان موجب فساد مىشود كه اهميّت آن از قتل عثمان هم بيشتر مىباشد لذا فرمود )