نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٢

خطبهء 162 از خطبه‌هاى آنحضرت ( ع ) در ذكر بعضى از صفات خداوند جلّ شأنه

( 4 ) ايّها المخلوق بىنقص و سوىّ الاعتدال « 1 » * ( اى در اين دنياى خاكى خلق گشته از سفال )

اى پديدار آمده ، محفوظ بوده در شكم * ( اندرون پرده‌ها بستر گشوده در شكم

در رحم پنهان شده در كنج ظلمت جازده * در مشيمه « 2 » پيچ خورده دست و پايش تازده

خلق گشتى ابتداء ، از گل ز لاى كوهسار * بعد از آن نه ماه ماندى در مقرّ استوار

( ماندن اين قدر معلوم اندرين آرامگاه * بهر تحكيم وجودت بود تا چندى بگاه )

طىّ اين مدّت كه آن را پشت سر بگذاشتى * در درون بطن مام خويش جنبش داشتى

چون جنين بودى ، بسى بودى ضعيف و ناتوان * بر صدا پاسخ نميدادى شنيدن همچنان

( 5 ) بعد از آن خارج شدى از آن مقرّ و تنگنا * برديارى كه بدان هرگز نبودى آشنا

آشنا ، هرگز نبودى بر سبيل نفع آن * ناتوان‌تر بودى از اقبال « 3 » شرّ و دفع آن

كى شد آخر مر ترا در اين سراچه رهنمون ؟ * تا برون كردى لبن « 4 » از دوش مادر اندورن

كى ترا واقف نموده وقت حاجت بر نياز * ( زين همه علم و دليل آيا نكردى كشف راز ) ؟

( 11 ) اى بسا دور است پى بردن بكنه كردگار * تا طبايع را قرار است و جهانرا اعتبار

چون كسى كه از تميز هيأت « 5 » خود عاجز است * از تميز ذات بىنقصان خالق اعجز است

و آن كه از اعجوبه‌هاى اين طبيعت خامد « 6 » است * با چه عنوان بر شگفتىهاى ايزد وارد است

يا على ( ع ) وقت است ( ناهى را ) پناهى گسترى ) * از تباهى سوى عرفان سجده گاهى گسترى

عليك الفضل الصلوات يا امير المؤمنين پايان خطبهء 162


( 1 ) مستوى الخلقه ( 2 ) بچّه دان ( 3 ) روى آوردن ( 4 ) شير ( 5 ) اندام ( 6 ) راكد