نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٧

خطبهء 161

خطبهء 161

خطبهء 161

از فرمايشات آن حضرت در صفّين بيكى از اصحابش كه از آن بزرگوار پرسيد چگونه اطرافيان شما ( سه خليفه ) شما را از خلافت بازداشته حال آنكه شما به اين مقام سزاورتريد .

( 1 ) همچنين فرمود او را ابن عمران يك مثل * كاى برادر از چه كردى اين سئوال بىمحل

تنگ تو سست و مهار مركبت از كف رها * جاى اين پرسش نبود از من نمودى يا اخا

مر ترا چون بود حقّ قرب و خويشى با رسول * پرسش تو وجههء اقبال دارد در قبول

به جهت اينكه حق پرسش دارى و مىخواهى بدانى پس بدان

( 2 ) سلطه اين سه خليفه در خلافت بهرمان * شيوه‌اى باشد ز استبداد و ظلم بيكران

برتريم از اين دغلبازان ظالم در نسب * متّصل بر ريشهء وحى و نبوّت در حسب

از جهات قرب و نزديكى به احمد ( ص ) استوار * آن رسول پاكدامن آن حبيب كردگار

بود با اينكه خلافت از الوهت منتخب * بخل ورزيدند امّا قوم يغما بىسبب

قوم ديگر بذل كردندش صلاح دين حقّ * گر چه خود شايان آن بودند و بر آن مستحقّ

در ميان باشد حكم پروردگار مستعان * بازگشت ما بسوى اوست آخر در ميان

پس امام عليه السلام شعر امرء القيس را مثل مىآورد كه آن شاعر نامى عرب بود پس از آنكه پدرش را كشتند و اشترانش را به يغما بردند .

( 3 ) مطلبى زبن ابى سفيان بيا از من شنو * عامل افساد و در راه ضلالت تندرو