نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٥

خطبهء 160 در مدح پيغمبر اكرم ( ص ) و اندرز بمردم

از چنين فردى دگر بند سعادت پاره شد * از وجودش بند تعديل و رشادت پاره شد

بازگشت او اسفناك است و بس اندوهناك * جايگاهش آتش دوزخ عذابش دردناك

( 7 ) من توكّل بر خدا دارم بسان آن كسى * كز برايش نيست جز باريتعالى مونسى

همچو آن كه چشم امّيدش ز مردم بسته شد * ( خواهمش آن را كه با آن بندگانش رسته است )

خواهمش آن راه را كه انتهايش جنّت است * رحمت و خشنوديش همواره جاى منّت است

اوصيكم عباد اللّه بتقوى اللّه و طاعته : شما را بترس از خدا و فرمانبردارى سفارش مىكنم

( 8 ) بر شما تقوى و طاعت را سفارش مىكنم * بندگان ، ( رمز سعادت را نگارش مىكنم )

چونكه طاعت ، مىنمايد بندگانرا رستگار * مىرهاند از عذاب مستدام و پايدار

( 9 ) كرده تبليغ طريقت از طريق انبياء * با بيان حكم آن با اوصياء و اولياء

از خصوصيّات دنيا از زوال و انتقال * وصف كرده از طريق بنده خواهى كلّ حال

رهنمون شد بندگانش را به راه اعتلاء * ( راه خوشبختى عليرغم طغات « 1 » و اشقياء )

( 10 ) بر حذر زانچه شما را بر تعجّب مىبرد * از قليل اين جهان كه صحبت از آن مىرود

( تا نسازد زينت دنيا شما را مفتتن * حاصل دنيا نمىباشد به غير از يك كفن )

اقرب دار است اين دنيا به خشم كردگار * زين جهت كه پيروى از نفس باشد روى كار

ابعد دار است امّا بر رضاى كردگار * آن زمان كه پيروان حقّ باشد در كنار

( بايد درس بينديشيم و از دنيا تغييرات آن عربت بگيريم )

( 11 ) آنچه از دنيا شما را از حقيقت بازداشت * لازم آيد بهر محو آن حميّت « 2 » بر گماشت

چشم پوشيد از جهان ، قبل از وقوع ارتحال * بسكه تغييريسست آن را لحظه لحظه وضع حال


( 1 ) طاغيان ( 2 ) غيرت