نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٦

خطبهء 155 خطاب به اهل بصره بر سبيل حكايت كه از پيشامدهاى سخت خبر مىدهد

( قبر باشد آخرين منزل براى آدمى * ليك در عقبى نخستين ملتقاى « 1 » آدمى )

( چونكه دنيا بهر انسان جاى تكليف است و بس * ليك عقبى دادگاه هر سعيد و بوالهوس )

( 6 ) وانگهى كه روز محشر گشت بر پا آشكار * سلب گردد ديگر از مجموع امّت اختيار

مؤمنين را جنّت عدن است يعنى ( ازلفت ) * كافران را دوزخ و نار است يعنى ( برّزت )

آيهء هشتاد و هشت سورهء ما قبل نمل * معنى آن در قضا بر اين حقيقت گشته حمل « 2 »

( 7 ) نيست بر مردم رهائى در قيامت هيچ‌گاه * هيچ فرد از فرط غم كس را نگيرد در پناه

حال آن كه جمله سر گردان و حيران گشته‌اند * رو بسوى آخرين منزل شتابان گشته‌اند

( راه جنّت پيش گيرند هر شهيد و هر سعيد * ره بسوى دوزخ آرند هر شقى و هر پليد )

قد شخصوا من مستقرّ الاجداث . . . مردگان از قرارگاه قبرها بلند مىشوند

( 8 ) در قيامت مرگان آيند بيرون از قبور * جملگى در محضر عدل الهى در حضور

هر سرائى مردمى دارد كه در آن برقرار * جنّتىها شاد و خرّم دوزخىها پست و خوار

حقّ تعويض مكان هرگز نباشد با كسى * آنچنانكه مىنشايد انتقال و واپسى

هر گروهى حاصل اعمال و ايمان يافته * در مكانى در خور كردار ، اسكان يافته

( 9 ) گر شما را هست بر روضات جنّت آرزو * ( لازم آيد بهرتان رضوان حق را جستجو )

جمله از آن ، امر بر معروف و نهى از منكر است * اين دو خلق از خلقهاى كردگار داور است

عامل آن را نگيرد ترس و خوف و اضطرار * همچنان در پى ندارد انعكاس مرگبار

طىّ اعمالش نباشد نقص رزق و مرگ و مير * مرگ و روزى نيست جز دست خداى دستگير

( با هم به ريسمان قرآن و حبل ايمان چنگ بزنيم )

( 10 ) ( گر ارادت بودتان در ابتغاء حكم دين * نيست جز در مكتب قرآن و وحى دلنشين


( 1 ) ملاقات گاه ( 2 ) سورهء شعراء