نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٥
خطبهء 155 خطاب به اهل بصره بر سبيل حكايت كه از پيشامدهاى سخت خبر مىدهد
خطبهء 155 خطاب به اهل بصره بر سبيل حكايت كه از پيشامدهاى سخت خبر مىدهد
خطبهء 155 خطاب به اهل بصره بر سبيل حكايت كه از پيشامدهاى سخت خبر مىدهد
( 1 ) آنچنانكه هستم از وضع سياست باخبر * من شما را از ملاحم « 1 » مىنمايم برحذر
آن كسى كه استطاعت يافت امرا بر خدا * از ره فرمانبرى بايد نمايد اعتناء
بهر دفع فتنه بايد جمع دارد آستين * منتظر باشد به رفع شرّ دشمن در كمين
گر در اين هنگام فتنه پيروى از من بريد * از طريق لطف يزدان راه جنّت مىبريد
گر چه در اين راه طولانى مشقّت مىكشيد * در مذاق خود ز سختىها مرارت مىچشيد
( 2 ) ليك ياغى شد برايم آن فلانى از نساء * بسكه او را سستى نسوان گرفته بر ملا
جوش دارد بيشتر در سينهء او دشمنى * چون مذابى حين جوشان ، توى ديك آهنى
( 3 ) گر بغيرم بر چنين رفتار مىشد ناگزير * بر نمىرفت از طريق رأى بر اين كار ، زير
اين همه اعمال پست و فتنه كز او روى داد * يا كه نام زشت و ننگين از وجودش جا نهاد
باز او را حرمت پيشين بجايش مانده است * چون كه خود را عقد بر نام پيمبر خوانده است
( او به يمن خاطر احمد به كيفر ناسزاست * ليك او را بازپرسى در قيامت با خداست )
و باز از همين خطبه كه دربارهء ايمان فرموده است
( 4 ) راه ايمان بهر خوشبختى طريق روشن است * منبع انوار ساطع ، پرتو نور افكن است
پس به ايمان ممكن آيد صالحات آورد دست * آن چنان كه مىتوان با آن به ايقان برد دست
( 5 ) هم به ايمان مىشود هر علم و دانش سودمند * علم گردد باعث ترس از مزار و مرگ و بند
مرگ همچون فطرتا بخشد به دنيا اختتام * آخرت هم در پى دنيا نشيند بر نظام
وه كه علم بيعمل سودى نبخشد بر كسى * مىنپوشاند بفردى از حقايق ملبسى
( 1 ) پيش آمدها