نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٨

خطبهء 153 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در پند دادن بمردم و ستودن ائمّهء اطهار عليهم السّلام )

خطبهء 153 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در پند دادن بمردم و ستودن ائمّهء اطهار عليهم السّلام )

خطبهء 153 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در پند دادن بمردم و ستودن ائمّهء اطهار عليهم السّلام )

ناظر قلب اللّبيب به يبصر امده . . . دانا با چشم دل پايان كار خود را مىبيند .

( 1 ) عاقلان با چشم دلب بينند پانكار را * بهر نيكويان ثواب و بهر دونان نار را

پيش چشمانش عيان است هر نشيب و هر فراز * خير و شرّ و پست و اعلا و وجوه امتياز

دعوت خود را نمودند آشكارا داعيان * حفظ كردندش ز تبليس و دسيسه را عيان

( شرع را آورد پيغمبر براى اين جهان * جانشينانش امامان حفظ كرده هر زمان )

( 2 ) پس دورويان جملگى كردند خوضى « 1 » درفتن * تا كنند از راه بدعت سنّتى را ريشه كن

مؤمنين خاموش بنشستند در اين گير و دار * در پى پيروزى باطل ، به حقّ پايدار

ليك گويا گشته‌اند اكنون گروه كاذبان * بوده‌اند از راه تزوير و دسيسه غالبان

( ما جزو اقرباى پيغمبريم و وارث علم او هستيم )

( 3 ) تا بدانجائى كه مردم گشته‌اند از ما جدا * حال ، آنكه ما جميع اهلبيت مصطفا

از جهات قرب و نزديكى براى آن جناب * آن چنان باشيم در تمثيل چون در تن ثياب

ما همه خزّان علميم و كليد باب آن * آشناى علم تأويليم و تفسير ، همچنان

( زين جهت در موردم گفته پيمبر اين سخن ) * شهر هر علمى منم باب الورودش صهر « 2 » من

( خانه را درب ورود آن همان دروازه است * اين بيان شخص پيغمبر هميشه تازه است )

خانه‌اى را گر كسى از غير راهش پا نهد * عاقل و فرزانه او را نام سارق مىنهد


( 1 ) فرو رفتن ( 2 ) داماد