نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٧

خطبهء 152 سخنان آنحضرت ( در توحيد و صفات خداوند عزّ و جلّ )

( علم ، روح آدمى را صاف و محكم مىكند * موجبات رشد كامل را فراهم مىكند )

امام عليه السلام اكنون خصال بهائم و درّندگان و نسوان را از جهت قواى شهويّه و غضبيّه بيان مىفرمايد

چهار پايان را شكم باشد كمال آخرى * نيست آنها را بجز شهوت كمال ديگرى

همّت درّندگان آزار بر غير است و بس * مىدرند و مىكشند هر آنچه افتد دسترس

بهر نسوان « 1 » آنچه مقصود و كمال غايت است * عيب‌جوئى و تباهى و فساد و زينت است

( اين صفات ناستوده بهر انسان عبرتست * هر كه را اين خصلت زشت است از اين هيأت است )

مؤمنين امّا كه در همّت از اينها برترند * خلقتى با اين بزرگى را گرامى گوهرند

ناصحند و خائفند و مشفقند و مستكين * ( ناهيا ) دارند مرأت شرافت در جبين )

پايان خطبهء 152


( 1 ) زنان